박해일

JUR-706 SUBTH

ในญี่ปุ่นปี 2026 เมืองใหญ่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วด้วยเทคโนโลยีอัจฉริยะ ระบบติดตามข้อมูล และเครือข่ายความปลอดภัยที่ถูกติดตั้งแทบทุกมุมถนน ผู้คนใช้ชีวิตสะดวกขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ความเป็นส่วนตัวกลับกลายเป็นสิ่งที่ต้องแลกอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางโลกอนาคตที่ดูสะอาด ทันสมัย และเป็นระเบียบเรียบร้อย มีไฟล์ลับหนึ่งถูกส่งต่อกันในเครือข่ายใต้ดินด้วยชื่อสั้น ๆ ว่า “JUR-706” ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่ามันคือรหัสของบุคคล โครงการทดลอง หรือเหตุการณ์ที่ถูกลบออกจากประวัติศาสตร์ แต่ทุกครั้งที่ไฟล์นี้ปรากฏ จะมีคนบางคนหายตัวไปโดยไม่ทิ้งร่องรอย อายาเสะ มิซึกิ เป็นนักแปลอิสระที่รับงานตรวจสอบไฟล์เสียงและภาพจากบริษัทเทคโนโลยีรายใหญ่ เธอใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวหลังเหตุการณ์ในอดีตที่ทำให้ต้องตัดขาดจากครอบครัว และเลือกหลบอยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยจอภาพกับอุปกรณ์เก่า วันหนึ่ง มิซึกิได้รับงานที่ดูเหมือนธรรมดา นั่นคือการถอดความบทสนทนาจากไฟล์บันทึกเสียงซึ่งไม่มีชื่อผู้ส่ง ไม่มีวันที่ และไม่มีข้อมูลต้นทาง แต่ระหว่างทำงาน เธอกลับได้ยินเสียงของน้องสาวที่หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน เสียงนั้นพูดเพียงประโยคเดียวว่า “อย่าเชื่อคนที่บอกว่าจำไม่ได้” ก่อนสัญญาณจะถูกตัดหายไป ความสงสัยพามิซึกิไปพบกับคุโรซาวะ เร็น อดีตเจ้าหน้าที่สืบสวนที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งหลังตั้งคำถามเกี่ยวกับคดีคนหายหลายคดี เขาเป็นชายเงียบขรึมที่ไม่ไว้ใจเทคโนโลยี และเก็บหลักฐานทุกชิ้นไว้ในสมุดบันทึกเก่าแทนการใช้ระบบออนไลน์ เร็นเชื่อว่าคดีเหล่านั้นเชื่อมโยงกันผ่านโครงการลับของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งอ้างว่าเป็นการวิจัยเพื่อช่วยฟื้นฟูความทรงจำของผู้ประสบเหตุรุนแรง ทว่าการทดลองอาจไม่ได้มีเป้าหมายเพียงแค่รักษาบาดแผลทางใจ หากแต่เป็นการสร้างความทรงจำขึ้นใหม่ ควบคุมการรับรู้ และทำให้ใครบางคนสามารถลบตัวตนของมนุษย์ออกจากโลกได้โดยไม่ต้องลงมือทำร้ายพวกเขาเลย เมื่อมิซึกิและเร็นเริ่มติดตามเบาะแสของ JUR-706 ทั้งคู่พบว่ารหัสนี้ปรากฏอยู่ในสถานที่แตกต่างกัน ตั้งแต่คลินิกเงียบ ๆ ชานเมือง ห้องเก็บข้อมูลของบริษัท ไปจนถึงวิดีโอส่วนตัวที่ไม่ควรมีใครเข้าถึงได้ ทุกหลักฐานเหมือนถูกจัดวางเพื่อชักนำพวกเขาไปข้างหน้า แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้ไม่แน่ใจว่าอะไรคือเรื่องจริง และอะไรคือภาพที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อหลอกลวง มิซึกิเริ่มสูญเสียความทรงจำบางช่วงของตัวเอง เธอจำไม่ได้ว่าเคยพบเร็นมาก่อนหรือไม่ จำไม่ได้ว่าทำไมจึงมีรูปถ่ายของน้องสาวอยู่ในโทรศัพท์ที่ไม่ใช่ของเธ