장윤실

LUXU-1892

ในปี 2026 ญี่ปุ่นไม่ได้เป็นเพียงประเทศที่ก้าวล้ำด้านเทคโนโลยีอีกต่อไป แต่กลายเป็นศูนย์กลางของโครงการลับที่อาจเปลี่ยนความหมายของคำว่า “มนุษย์” ไปตลอดกาล ภายใต้เมืองใหญ่ที่สว่างไสวด้วยจอภาพและเครือข่ายอัจฉริยะ บริษัทลักซ์ยูได้พัฒนาเทคโนโลยีจำลองความทรงจำ ซึ่งสามารถบันทึกความรู้สึก ประสบการณ์ และบุคลิกของคนคนหนึ่งเอาไว้ในร่างสังเคราะห์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ โครงการนี้ถูกเรียกว่า LUXU-1892 รหัสที่ไม่มีใครภายนอกรู้ความหมาย และเป็นผลงานที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในสถานีวิจัยใต้ดินริมอ่าวโตเกียวมานานกว่าสามสิบปี ที่นั่นไม่มีแสงอาทิตย์ ไม่มีนาฬิกา และไม่มีใครแน่ใจว่าคนที่เดินอยู่ในทางเดินสีขาวสะอาดนั้นเป็นมนุษย์จริงหรือเป็นเพียงสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาแทนที่มนุษย์ อาโออิ มิซึกิ อดีตนักประสาทวิทยาผู้เคยทำงานให้ลักซ์ยู ได้รับข้อความปริศนาหลังจากหายไปจากวงการนานหลายปี เนื้อความสั้น ๆ ระบุเพียงว่า “ถ้าคุณยังจำเสียงของแม่ได้ จงกลับมาที่ห้อง 1892” ข้อความนั้นพาเธอกลับเข้าสู่โลกที่เธอพยายามลืม พร้อมความทรงจำเกี่ยวกับน้องชายชื่อเร็น ผู้หายตัวไปในคืนเดียวกับเหตุการณ์ทดลองครั้งใหญ่ของบริษัท แม้ลักซ์ยูจะยืนยันว่าเร็นเสียชีวิตไปแล้ว แต่อาโออิกลับได้พบชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีใบหน้า น้ำเสียง และท่าทางเหมือนน้องชายของเธอทุกอย่าง เพียงแต่เขาไม่รู้จักชื่อของตัวเอง และมีความทรงจำบางส่วนที่ไม่ควรมีอยู่ในตัวเขา ชายหนุ่มคนนั้นถูกเรียกว่า “1892” เขาตื่นขึ้นมาในห้องทดลองโดยมีรอยแผลเป็นเป็นเส้นบาง ๆ พาดผ่านท้ายทอย และสามารถบอกเหตุการณ์ในอดีตของผู้คนรอบตัวได้ราวกับเคยใช้ชีวิตอยู่ในร่างของพวกเขามาก่อน สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่ความสามารถนี้ หากแต่เป็นช่วงเวลาที่เขาเริ่มฝันถึงเหตุการณ์ซึ่งยังไม่เกิดขึ้น ทั้งภาพผู้คนจำนวนมากกำลังวิ่งหนีจากอาคารที่เต็มไปด้วยควัน ภาพเด็กหญิงคนหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ และภาพอาโออิกำลังถือปืนหันเข้าหาเขา เมื่อความทรงจำของเขาค่อย ๆ ต่อกันเป็นเรื่องราว ทั้งคู่จึงเริ่มสงสัยว่า LUXU-1892 อาจไม่ใช่การสร้างมนุษย์เทียมขึ้นมาใหม่ แต่เป็นการรวบรวมเศษเสี้ยวชีวิตของผู้คนจำนวนมากเข้าไว้ในร่างเดียว การตามหาความจริงทำให้อาโออิต้องเผชิญหน้ากับศาสตราจารย์คุโรดะ ผู้ก่อตั้งโครงการและชายผู้เชื่อว่าความตายเป็นเพียงข้อผิดพลาดทางชีวภาพที่มนุษย์สามารถแก้ไขได้ เขามองความทรงจำเป็นข้อมูล และมองความรัก ความสูญเสีย รวมถึงความเจ็บปวดเป็นเพียงส่วนประกอบที่สามารถคัดลอกหรือปรับเปลี่ยนได้ตามต้องการ สำหรับเขา การสร้างร่างที่สามารถรับช่วงต่อความทรงจำของคนตายไม่ใช่